توئی عشق پاکم محمدعلی .....

 

 

باز هم خدا خیرت دهد استاد بزرگوار ما

 

سروده ای تقدیم به شهید عزیز حماسه دفاع مقدس ، شهید محمد علی فشارکیان

 

توئی عشق پاکم محمدعلی                      توئی سرو نازم محمد علی

چه گویم ز مردانگیت                           توئی شهریارم محمد علی

چه خوش پر کشیدی به سوی رفیق            توئی عشق ماهم محمد علی

نرفته برون از دلم مهر تو                      تو نیکو خصالم محمد علی

رسانی سلامم به مولا حسین ؟                 تو رعنا جوانم محمد علی

شمیم خوش عطر سیب حبیب                 بلند از مزارت محمد علی

چگونه ز یاد تو بیرون شوم ؟                 توئی خاطراتم محمد علی

به صحرای محشر به روز جزا               توئی دستگیرم محمد علی

نمائی شفاعت به نزد علی ؟                   ز تو شرمسارم محمد علی

نگویم که بعد تو بر ما چه رفت               مه  تابناکم   محمد علی

به همراهیت در صراط عظیم                بس امیدوارم محمد علی

خوش آندم که رویت زیارت کنم             گل کامیابم محمد علی

 

15 بهمن 1386

چشمهای اشکبارت کربلایی دیگر است ....

 

باز هم خدا خیرت دهد استاد که مرا با دنیای زیبای شعر و شاعری آشتی دادی و این توفیق را نصیبم ساختی که تحفه ای هر چند نا قابل به ساحت پر برکت اهل بیت پیامبر تقدیم کنم . از تو متشکرم استاد ارجمند و تو را سپاسگزارم خدای مهربان و بزرگ من

 

 

تقدیم به ساحت مقدس دخت گرامی ابا عبدالله الحسین علیه السلام

حضرت رقیه سلام الله علیها

 

 

 چشمهای اشکبارت کربلایی دیگر است

 

                                      گریه های جانگدازت نینوایی دیگر است

 

قطره قطره شبنم زیبا گل چشمان تو

 

                               عاشقان این حرم را چون فراتی دیگر است

 

لطمه بر صورت مزن ای دخت غمدار حسین

 

                               دستهای کوچکت حقا بیانی دیگر است

 

از چه رو پرهیز داری دخترم از شرب آب

 

                               این کرامت در وجودت افتخاری دیگر است

 

چیست آن ابر سیه بر صورت رخشان تو

 

                               این مه تابان پدر را برگ یاسی دیگر است

 

آه ای بانوی من آن گوشوارت را که برد ؟

 

                                   آن سرشک خون فشانت غمگساری دیگر است

 

نزد عمه بر مکش فریاد آهنگ حزین

 

                                  کاین غم و این غصه بر زینب عزایی دیگر است

 

وای بر آندم که بر راس پدر چشمت فتاد

 

                                  آن نگاه آتشین آتشفشانی دیگر است

 

دخترم بنگر که بابا چون تو را می خواندت

 

                                 پاک کن اشکت که بابا را نگاهی دیگر است

 

دم مزن از غم که بابا سوی تو رو کرده است

 

                                            خنده دختربر او نوشین دوایی دیگر است

 

گر تو بنشینی به نزدیک سر پاک پدر

 

                                    هر کلام در فشانت را سلامی دیگر است

 

بر لب و گوش پدر چون کرده ای راز و نیاز

 

                                    این نوایت بر پدر شیرین زبانی دیگر است

 

راز بگشا با پدر برگو تو از طی سفر

 

                                       این روایت با پدر والا کتابی دیگر است

 

آنقدر نجوا مکن با موی خونین حسین

 

                                      این ندای عاشقانه از جهانی دیگر است

 

صوت قرآن پدر را چون شنیدی از لبش

 

                                   بوسه بر لب زن که این صوت از لبانی دیگر است

 

از پدر پنهان کنی خار فرو رفته به پا

 

                                     در طریق عشقبازی این مرامی دیگر است

 

از چه رو پنهان نمایی گونه ات از دیده اش

 

                                     آفرین برنوگل زهرا که این زیبا حیایی دیگر است

 

بازگو با ما رقیه، از پدر حاجت چه بود ؟

 

                                        این چنین بوسیدنی را رمز و رازی دیگر است

 

وه چه خوش بردت پدر با خویش نزد کردگار

 

                                      این چنین پیمودنی بر رسم و راهی دیگر است

 

ای خوش آنروزی که در آغوش گیرم قبر تو

 

                                        این سعادت مر مرا چون آرزویی دیگر است

 

 

 

دلم ترنمی عاشقانه می خواهد ....

 

باز هم خدا خیرت دهد استاد که بار دیگر من حقیر را به دنیای زیبای شعر رهنمون گشتید . دست ما را گرفتید و پنجره ای جدید بروی ما گشودید . این چند خط نا فابل را تنها چند ساعت پس از استماع سخنان و در خواست شما سرودم . به قول بزرگتر ها تا چه قبول افتد و چه در نظر آید …..

 

 

دلم ترنمی عاشقانه می خواهد                          دلم نیم بیتی فکورانه می خواهد

در این کشاکش تزویر و چند رنگی                        دلم سلامی مخلصانه می خواهد

من از تعفن بی هویتی گریزانم                           دلم سروده ای صادقانه می خواهد

به برگ برگ شکوفه های بهار                            دلم صفایی صوفیانه می خواهد

کجاست آن یکه سوار عرصه عشق                      دلم زیارتی عارفانه می خواهد

به قطره قطره شبنم سپیده دمان سوگند              دلم صلابتی سرفرازانه می خواهد

چرا ز بیرون تمنا کنم شوقی                               دلم سروری شاعرانه می خواهد

فسرده است روحم از سفسطه ها                       دلم حکمتی بخردانه می خواهد

پر ملال گشته ام از چرندیات و پرند                       دلم دست خطی فهیمانه می خواهد

چرا به راه تغافل روند اهل وفا                              دلم درک هوشمندانه می خواهد

دنیای مدعی شکسته است قلب مرا                     دلم نسخه ای طبیبانه می خواهد

 چرا سست عزم گشته اند  اهل صفا                   دلم اراده ای جسورانه می خواهد  

به همراهی دوستان عهد عتیق                            دلم ضیافتی کریمانه می خواهد

خسته از قیل و قال دنیایم                                   دلم سکوتی مدبرانه می خواهد

من از کم دلان بی جرئت پریشانم                         دلم  شهامتی استوارانه می خواهد

کجاست همره صدیق ، چه شد عشق لطیف           دلم  نصیحتی مشفقانه می خواهد

سخن کوتاه یاران بی ادعا                                   دلم حقیقتی  جاودانه می خواهد

 

12 بهمن 1386