در لحظه های بی کسی دستم گرفتی

 السلام علیک یا حضرت معصومه 

 رحلت جانگدازتان را به پیشگاه امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف تسلیت می گویم و این چند بیت ناقابل را به ساحت پر کرامت شما تقدیم می کنم ....

در لحظه های بی کسی دستم گرفتی            

                         در اوج تنهائی و غم دستم گرفتی

ای خواهر خوب رضا معصومه ما­ ه               

                          با دستهای نازَکت دستم گرفتی

 شیعه نوازی و تو با روح لطیفت      

                           غم را بشستی و تو از قلبم گرفتی

رعنا  گل  زیبای  باغ کاظمیه                   

                           همچون طبیبی مهربان نبضم گرفتی

بهر رهائی من از سختی ایام                  

                          خنداندی و از روح من ماتم گرفتی

 تو حاجتم را بی بیان اعطا نمودی       

                            شرمنده کردی و نم از شبنم گرفتی

 غیرت مداری و به مانند برادر              

                             حاجت روایم کردی و دردم گرفتی

معصومه جان دیدی تو آخر قلب من را        

                             از آن خود کردی و از من هم گرفتی

با آنکه از داغ برادر داغ داری                   

                                با اینهمه قلب مرا از غم گرفتی

تو مهربانی و اسا س هر چه غم را                

                                  خشکاندی و از جان  من کم کم گرفتی

وه خوش روانه کردیم سوی حسینت              

                                 با  اشکهای  زائرانش  دم  گرفتی

 داری به خاطر لطف بی حد و حسابت             

                                   آندم که نامت را به  نامه برگرفتی 

بانوی قم شرمنده روی تو هستم                   

                                   کام مرا با عشق جانبخشت گرفتی 

 تقدیم به پیشگاه حضرت معصومه سلام الله علیها زهرا فراهانی

بعضی وقتها دلم خیلی برایت تنگ می شود

بعضی وقتها دلم خیلی برایت تنگ می شود .... احساس می کنم به من نزدیکی و به من  گرما و حرارت می دهی اما من  مرتب  از تو دور می شوم .....

احساس می کنم از اینکه از تو دور می شوم  محزون می شوی و برایم دعا می کنی .... می دانم که اشتباه نمی کنم ..... می دانم تو هم همانند پدران بزرگوارت مهربانی .... می دانم به من و امثال من لطف می کنی اما من مرتب از شما فاصله می گیرم .....

دیروز را به یاد داری .... وقتی که دیدم نمی توانم برای روز میلاد پدر بزرگوارتان در مدرسه و بین بچه ها شیرینی بخرم و پخش کنم و شما چه زود جوابم را دادید...... حقا که شما و پدرانتان خانواده کرامتید و کو چکترین کارها از نظر شما پنهان  نمی ماند . همین محبتهای پیاپی شما و پدران بزرگوارتان است  که من  را  نسبت به انجام   برخی رفتارهای نا درست  جری می کند . امروز را هم هرگز از یاد نمی برم که با آنکه هیچ انگیزه مادی برای انجام کار نداشتم .... اما عشق تو به من گرما بخشید ...... استاد مدیریت می گفت بهتر است انسان تا سی و پنج سالگی پولهایش را جمع کند و پس از آن برای دلش کار کند ........ با خود گفتم : خوش به حال خودم که  از زمانی که بیاد دارم برای دلم کار کرده ام .... و شما هم مرا تنها نگذاشتید ....کاش همه دنیا می دانستند که شما چقدر مهربانید ..... شما چقدر لطف دارید ..... شما ما را فراموش نمی کنید .....و شما  چه زیبا فرمودید : ما از حال شیعیانمان غافل نمی شویم .

 دیگر  دلم نمی  خواهد دعائی جز دعا برای تعجیل در فرج شما به درگاه خدا داشته باشم ..... خدا ظهور شما را نزدیک گرداند.....  به من حقیر آنقدر قدرت و مکنت دهید که فقط برای شما و خشنودی شما و پیشبرد دین خدا تلاش کنم .... جز  خدا نبینم .... جز خدا نخواهم ... جز خدا نگویم و جز خدا یاری نبینم .....ان شاء الله .... اللهم عجل لولیک الفرج....